ព្រះគម្ពីរម៉ាកុស ១៥:១៦-៣២

^១៦ចំណែកពួកទាហាន ក៏នាំទ្រង់ទៅឯទីធ្លា ជាទីកាត់ក្តី រួចគេហៅពួកកងទាហានទាំងអស់ ឲ្យមូលគ្នាមក ^១៧ក៏យកអាវពណ៌ស្វាយបំពាក់ទ្រង់ ហើយក្រងភួងបន្លាបំពាក់លើព្រះ‌សិរ ^១៨រួចចាប់តាំងសំពះទូលទ្រង់ថា ថ្វាយ‌បង្គំស្តេចសាសន៍យូដា ^១៩គេក៏យកដើមត្រែងវាយព្រះ‌សិរ ស្តោះដាក់ទ្រង់ ហើយលុតជង្គង់ថ្វាយ‌បង្គំទ្រង់ផង ^២០កាលបានចំអកមើល‌ងាយទ្រង់ស្រេចហើយ នោះគេដោះអាវពណ៌ស្វាយចេញ ក៏បំពាក់ព្រះ‌ពស្ត្រទ្រង់វិញ រួចនាំចេញទៅឆ្កាង ^២១គេចាប់អ្នកស្រុកគីរេនម្នាក់ ឈ្មោះស៊ីម៉ូន ជាឪពុកអ័លេ‌ក្សាន‌ត្រុស នឹងរូភូស ដែលដើរតាមផ្លូវចុះមកពីចំការ បង្ខំឲ្យគាត់លីឈើឆ្កាងទ្រង់។ ^២២គេនាំទ្រង់ទៅដល់កន្លែងហៅថា «គាល់‌កូថា» ដែលស្រាយថា ភ្នំរលាក្បាល ^២៣នោះគេយកស្រាទំពាំង‌បាយ‌ជូរ លាយនឹងជ័រល្វីង‌ទេស ថ្វាយទ្រង់សោយ តែទ្រង់មិនសោយទេ ^២៤កាលបានឆ្កាងទ្រង់រួចហើយ នោះគេក៏យកព្រះ‌ពស្ត្រទ្រង់ចាប់ឆ្នោតចែកគ្នា ដើម្បីឲ្យដឹងជាអ្នកណាត្រូវបានអ្វី ^២៥ពេលដែលគេឆ្កាងទ្រង់ គឺជាពេលម៉ោង៩ព្រឹក ^២៦គេសរសេរប្រកាសកត់ទោសទ្រង់ថា «នេះស្តេចសាសន៍យូដា» ^២៧ហើយក៏ឆ្កាងចោរ២នាក់ជាមួយនឹងទ្រង់ ម្នាក់ខាងស្តាំ ម្នាក់ខាងឆ្វេង ^២៨នោះបានសំរេចតាមបទគម្ពីរដែលថា «គេបានរាប់ទ្រង់ជាពួកអ្នកទទឹងច្បាប់»។ ^២៩ពួកអ្នកដែលដើរតាមទីនោះ ក៏ជេរទ្រង់ ទាំងគ្រវីក្បាល ហើយនិយាយថា អើ ឯងដែលបំផ្លាញព្រះ‌វិហារ ហើយសង់ឡើងវិញក្នុងរវាង៣ថ្ងៃ ^៣០ឥឡូវ ចូរជួយសង្គ្រោះខ្លួនឯង ដោយចុះពីឈើឆ្កាងមក ^៣១ពួកសង្គ្រាជនឹងពួកអាចារ្យ ក៏ចំអកឲ្យទ្រង់បែបដូចគ្នា ទាំងនិយាយគ្នាទៅវិញទៅមកថា វាជួយសង្គ្រោះដល់មនុស្សឯទៀតបាន តែពុំអាចនឹងសង្គ្រោះចំពោះខ្លួនឯងបានទេ ^៣២ចូរឲ្យព្រះ‌គ្រីស្ទ ជាស្តេចនៃសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ចុះពីឈើឆ្កាងមកឥឡូវចុះ ឲ្យយើងបានឃើញ ហើយជឿផង ឯ២នាក់ដែលជាប់ឆ្កាងជាមួយនឹងទ្រង់ គេក៏ដៀលត្មះទ្រង់ដែរ។

ព្រះគម្ពីរ ម៉ាកុស ១៥:១៦-៣២